Sinan’ın Yeri

Yirminci yüzyıla girildiğinde insanlar bilimin işinin bittiğine inanmaya başlamışlardı. Hatta bir Nature yazarına göre “eklenecek birkaç küçük burç ve kulecik, işlenecek birkaç çatı kabartması dışında” keşfedilebilecek pek bir şey kalmamıştı.Ama yeni bir çağı müjdeleyen ilk dönüm noktası, 1905′te genç bir İsviçreli bürokratın kaleminden çıkmış bir dizi bildirinin Alman fizik dergisi Annalen Der Physik‘te yayınlanması oldu. Bu adamın hiç bir üniversite ile bağlantısı yoktu, hiç bir labarotuvara giriş hakkı yoktu ve Bern’deki ulusal patent bürosununkinden daha büyük hiç bir kütüphaneden düzenli olarak yararlanmamıştı. O büroda üçüncü sınıf teknik uzman olarak çalışmaktaydı. (İkinci sınıf teknik uzmanlığa yükseltilme başvurusu daha yeni reddedilmişti.)Adı Albert Einstein’dı. Bir sene içinde Annalen Der Physik‘e beş bildiri sunmuştu. Bunlardan üçü ise fizik tarihinin en müthişleri arasındaydı. Birincisi Max Planck’in yeni kuvantum kuramı yardımı ile fotoelektrik etkiyi inceliyor, ikincisi asıltı durumundaki küçük parçacıkların davranımını (Brown hareketi diye adlandırılan şeyi) konu alıyor, üçüncü ise özel bir görelelik (rölative) kuramını ana hatlarıyla belirliyordu.İlki yazarına bir Nobel Ödülü kazandırdı ve ışığın doğasını izah etti (ayrıca televizyon yapımının mümkün hale gelmesine ve daha bir çok şeye katkısı oldu.) İkincisi atomların gerçekten de var olduğunu kanıtladı. Üçüncü ise dünyayı değiştirdi.

‘Einstein’ın Evreni’ başlıklı yazının devamı için tıklayın…